Sister's Photography

Story Info
Marathi Erotic Story.
37k words
4.54
46.3k
8
Share this Story

Font Size

Default Font Size

Font Spacing

Default Font Spacing

Font Face

Default Font Face

Reading Theme

Default Theme (White)
You need to Log In or Sign Up to have your customization saved in your Literotica profile.
PUBLIC BETA

Note: You can change font size, font face, and turn on dark mode by clicking the "A" icon tab in the Story Info Box.

You can temporarily switch back to a Classic Literotica® experience during our ongoing public Beta testing. Please consider leaving feedback on issues you experience or suggest improvements.

Click here

बहिणीची फोटोग्राफी

"सागर, किती वेळा विचारले मी तुला? अरे तू इतक्या जणींचे फोटो काढतोस तर जरा माझे पण फोटो काढ ना! " संगीतादिदीने मला म्हटले.

"अग दिदी... किती फोटो काढलेत तुझे... अल्बमच्या अल्बम भरलेत..." मी आश्चर्याने तिला म्हटले.

"ते ठिक आहे रे... ते सगळे फॅमिली फोटो आहेत, फंक्शन फोटो आहेत... मला की नाही... जरा 'ग्लॅमरस' फोटो काढायचेय..." ती थोडी लाजत म्हणाली.

"ग्लॅमरस?? हाऽऽ हाऽऽ हाऽऽऽ!" ते ऐकून मला हसूच आले. हसत मी तिला म्हणालो, "दिदी... तू २ मुलांची आई आहेस... तुला आता कसले ग्लॅमरस फोटो काढावेसे वाटतायेत?"

"का? लग्न झाले, मुलें झाली की बायकांनी छान छान फोटो काढू नयेत? आता तू माधुरीला बघ... झालेच तर जुही ला बघ... त्या कश्या मुलं झाल्यानंतरही ग्लॅमरस फोटो काढतात..." संगीतादिदीने युक्तिवाद केला.

"अग पण त्या 'सेलिब्रिटी' आहेत, नावाजलेल्या हॉट नट्या आहेत... त्यांना लाईम-लाईटमध्ये रहावे लागते... म्हणून त्या अजूनही ग्लॅमरस फोटो काढतात..."

"असेनात का... मी पण काय कमी ग्लॅमरस आहे का? मी पण 'हॉट' आहे!" संगीतादिदीने एक मादक पोज घेत म्हटले.

क्षणभर माझी नजर तिच्या मादक पोजवर खिळली! त्या पोजमध्ये तिचा कमनीय बांधा उठून दिसत होता आणि ती खरोखर सेक्सी दिसत होती! 'अरे!... मी असा काय तिच्याकडे पहातोय??... ही माझी बहिण आहे, कोणी ऐरीगैरी नाही!' पटकन मी माझ्या मनाला समजवले आणि तिच्यावरून नजर हलवत हसून म्हणालो,

"अग पण दिदी... तुला कशाला काढायचेत असे 'ग्लॅमरस' फोटो? टिव्ही सिरीयलमध्ये रोल वगैरे मिळतोय की काय?"

"नाही रे... पण असेच... मला वाटले तुझ्याकडून फोटो काढून घ्यावेत... आता तू इतक्या मॉडेल्सचे ग्लॅमरस फोटो असलेले पोर्टफोलिओ बनवतोस... तेव्हा म्हटले आपला पण एखादा पोर्टफोलिओ बनवावा..." ती उत्साहाने म्हणाली.

"पण दिदी... ते माझे काम आहे, प्रोफेशन आहे... तुला तर असेच मजा म्हणून फोटो काढायचेत... हो ना?"

"हो मग... त्याने काही बिघडते का?"

"नाही... बिघडत काही नाही... पण मी ना... खूप बिझी आहे!" मी उगाच तिला चिडवण्यासाठी म्हणालो.

"हॅऽऽऽ.. म्हणे बिझी आहे... सरळ सांग ना तुला माझे फोटो काढायचेच नाहीत..."

"अग तसे नव्हे, दिदी..." मी हसून तिला सांगायला लागलो तर...

"बरोबर आहे!... त्या मॉडेल्स तुला फोटो काढायची फी देतात... माझ्याकडून तुला फी मिळणार नाही... म्हणून तू मला नाही म्हणतोय... कळले कळले हो!... तुझे बहिणीवरचे प्रेम!" असे बोलून संगीतादिदी लटकेच तोंड फुगवून बसली...

मी हसत हसत तिच्या जवळ गेलो आणि तिच्या खांद्यावरून हात टाकत तिला म्हणालो,

"बर बाई... काढतो तुझे फोटो!... लगेच इतके काही तोंड फुगवायला नको..."

"खरचऽऽऽ! काढशील माझे फोटो?" आनंदाने तिची कळी खुलली आणि तिने माझ्या कमरेला हाताचा विळखा

घातला.

"आता काढायलाच पाहिजे... नाही काढले तर बहिणीवरचे प्रेम कसे दिसणार... हो ना?"

मी असे बोलल्यावर आम्ही दोघेही खळखळून हसलो आणि मी तिला माझ्या मिठीत घेतले! ती पण आनंदाने मला बिलगली. अर्थात! असे एकमेकांना मिठीत घेणे आम्हा बहिण-भावासाठी नवीन नव्हते. आमच्यात मित्र-मैत्रिणीसारखी जवळीक होती तेव्हा आम्ही एकमेकांशी बिनधास्त वागत असे... एके दिवशी मी असाच तिच्याकडे गेलो होतो तेव्हा तिने माझ्यासमोर ही मागणी ठेवली. मला ती टाळता आली नाही आणि मी ते मान्य केले.

"हं... मग बोल... कधी येवू मी तुझ्या स्टुडिओमध्ये?" दिदीने आनंदाने मला विचारले.

"अग... स्टुडिओमध्ये नको... तिकडे भरपूर काम आहे... मी येथेच घरी तुझे फोटो काढेन... जे काही २/४ लाईट्स वगैरे लागतील ते मी घेवून येईन..." मी उत्तर दिले.

"ठिक आहे!... मग पुढच्या आठवड्यात काढूयात का? तुझे जिजू नेहमीसारखे बिझनेस टूरवर जाणार आहेत..." संगीतादिदीने उत्सुकतेने विचारले.

"चालेल!... तु मला फोन कर नक्की कोठल्या दिवशी येवू ते..." मी म्हणालो.

"बरं... पण आपण दुपारच्या वेळीच फोटो काढुया... मुलं शाळेत गेलेली असतील... तेव्हा मला थोडा निवांत वेळ असतो..."

"हरकत नाही, दिदी... मला पण दुपारीच वेळ सुटेबल होईल..."

"आणि हो... तू काढलेले फोटो प्रिंट करू नकोस... मला फक्त सिडी बनवून दे... दिदी म्हणाली.

"का ग?... प्रिंट करायला काय हरकत आहे?" मी आश्चर्याने विचारले.

"अरे नको... मला कोठे कोणाला नेवून दाखवायचेत ते फोटो?... उगाच तुला प्रिंटींग पेपरचा खर्च..."

"मग काय झाले?... माझी काही हरकत नाही प्रिंटींग करायला... इतके पण मी तुझ्यासाठी करू शकत नाही का?"

"अरे नको रे... काही गरज नाही... मी पिसीवर बघेन... आणि कोणाला दाखवायचे झाले तर स्क्रिनवर दाखवेन."

"हंऽऽऽ... जिजूंना काही सरप्राईज वगैरे द्यायचा विचार आहे का?" मी तिला डोळा मारत विचारले.

"अरे कसले सरप्राईज...," संगीतादिदीने थोडे उपहासाने म्हटले, "त्यांना हल्ली बिझनेसमधून वेळच नसतो माझ्याकडे बघायला... गेले तीन महिने ते घरात जास्त दिवस राहिलेलेच नाही... जेव्हा बघाव तेव्हा ऑफीस, मिटींग आणि बिझनेस टूर... काम म्हणजे त्यांची दुसरी बायको झाली आहे..."

"अग हो, दिदी... पण ते सगळे तुमच्यासाठीच करतायेत... इतकी मेहनत करून जे कमवतायेत ते तुमच्यासाठीच ना..." मी तिला दिलासा देत म्हटले.

"अरे पण नुसता पैसा महत्वाचा नाही... सहवास पण हवा ना... मी किती मिस करते त्यांना नेहमी... झालेच तर मुलें मिस करतात त्यांना... आणि ते नसले की माझी किती तडफड होत असते..." संगीतादिदीने विषन्नपणे म्हटले.

तिच्या 'तडफड' शब्दाला एक 'वेगळाच' अर्थ होता जो मी जाणला! पण मी तो न जाणल्यासारखे दाखवत तिला दिलासा देत म्हणालो,

"दिदी... मी समजू शकतो तुझी अवस्था... पण आम्ही आहोत ना तुझ्या सोबतीला... मी, आई-बाबा येत असतो ना तुझ्याकडे नेहमी... तू पण येत असतेस नेहमी आपल्या घरी... आणि तू आहेच किती लांब? ७/८ स्टेशन दूर रहातेस फक्त... तेव्हा तुझा टाईमपास होत असतो ना..."

"अरे ते ठिक आहे रे... पण... तुला नाही समजणार स्त्री ची तडफड...," संगीतादिदी गुढपणे बोलली आणि पुढे किंचीत हसत म्हणाली, "तू लग्न केले ना... मग कळेल तुला..."

"हं... काढलास का माझ्या लग्नाचा विषय?... मी सांगितले ना... मी अजून २/३ वर्षे तरी लग्न करणार नाही म्हणून..." मी त्रासिकपणे तिला म्हणालो.

"२/३ वर्षे??... अरे तोपर्यंत तुझी तिशी ओलांडून जाईल... लग्न तिशीच्या आत करायला पाहिजे... आता तुला २८ चालू आहे ना?" संगीतादिदीने कुतुहलाने विचारले.

"हो!... पण एवढ्यात मी कशाला लग्न करायला पाहिजे? जिजूंनी तुझ्याशी लग्न केले तेव्हा त्यांचे वय ३३ होते... तू तेव्हा २८ ची होतीस..." मी युक्तीवाद केला.

"बघ हो... मी आपले सांगायचे कर्तव्य करते... आता तुला कामाचा जास्त व्याप नाही तर लग्न उरकून घे... ती मुलगी लग्नाची सुरुवातीची वर्षे नीट एंजॉय तरी करेल... नाहीतर तिची अवस्था माझ्यासारखी होईल... नवरा रहातोय बाहेर आणि बायको घरी उपाशी..." संगीतादिदीने सिरीयसली म्हटले.

"दिदी... तुझी अवस्था काय इतकी वाईट आहे? मघापासून ऐकतोय... तू उपाशी... तडफड.. वगैरे बोलत आहेस... नक्की काय होतेय तुला?" मी विचारले.

"क... काही नाही!...," संगीतादिदीने गडबडून उत्तर दिले, "जावू दे!... कळेल तुला पुढे... चल! मी तुला काहितरी खायला आणते... तू चहा घेणार की कॉफी?"

असे बोलून संगीतादिदीने विषय बदलला... खरे तर स्त्रीच्या ज्या 'तडफडीबद्दल' किंवा 'उपाशी' रहाण्याबद्दल ती बोलत होती त्याची मला कल्पना होती... एक लग्न झालेली स्त्री नवरा दूर गेला की 'काय' जास्त मिस करते हे न समजण्याइतका मी दुधखुळा नव्हतो. पण ह्या प्रॉब्लेमचा 'इलाज' जिजूंजवळ होता. तेव्हा त्यांच्याबरोबर बोलून त्यांना दिदीला आणि मुलांना जास्त वेळ देण्याबाबत चर्चा करायची असे मी ठरवले...

लग्नानंतरची सुरुवातीची ४/५ वर्षे त्या दोघांची खूपच एंजॉयमध्ये गेली. २ मुलें झाल्यानंतर संगीतादिदीचा पुर्ण वेळ मुलांमध्येच जावू लागला. जिजू सुद्धा नंतर करिअरमध्ये बिझी होत गेले... संगीतादिदीची ही तक्रार गेल्या २ वर्षात वाढली होती... कारण २ वर्षापुर्वी जिजूंना प्रमोशन मिळून ते ह्या कंपनीत मॅनेजर झाले होते आणि नंतर त्यांचा जास्त वेळ कंपनीच्या कामात बाहेर जावू लागला. मुलें आता थोडी मोठी झाली होती तेव्हा संगीतादिदीला आता थोडा थोडा मोकळा वेळ मिळू लागला होता. तेव्हा ती इतर काही ॲक्टिवीटीमध्ये रस घेवू लागली होती... मी पण तिला अश्या इतर ॲक्टिवीटीमध्ये प्रोत्साहन देत होतो...

दोन बाळांतपणानंतर संगीतादिदीचे वजन वाढले होते तेव्हा तिने हेल्थ-क्लब जॉईन केला. मेहनतीने एक्झरसाईज करून तिने आपली 'वाढलेली' फिगर पुन्हा 'आटोक्यात' आणली. मधल्या काळात ती ब्युटी पार्लरमध्ये जायची विसरली होती ते तिने पुन्हा चालू केले आणि आपला लूक बदलला. फिगर चेंज होवून ती थोडी स्लिम डाऊन झाल्याने तिला आपला 'वार्डरोब' चेंज करावा लागला... आता ती बऱ्यापैकी मॉडर्न ड्रेसेस घालायला लागली होती... एकूणच गेल्या १/२ वर्षात तिच्यात खूपच बदल झाला होता आणि जरी तिचे वय ३४ होते तरी ती हार्डली तिशीची वाटत होती. तेव्हा मी इतर मॉडेल्सचे जे फोटो काढायचो ते पाहून कदाचित संगीतदिदीला वाटले असावे की आपणही असे फोटो काढावे...

कॉलेजमध्ये असल्यापासून 'फोटोग्राफी' माझी हॉबी होती तेव्हा मी त्यातच करिअर करायचे ठरवले होते. त्याप्रमाणे प्रोफेशनल फोटोग्राफीचा कोर्स करून मी माझ्या एका मित्राच्या पार्टनरशिपमध्ये एक छोटा स्टुडिओ काढला. त्या मित्राच्या कनेक्शनने आम्हाला मॉडेलींग आणि फिल्म इंडस्ट्रीमधील कामे मिळत होती. मोस्टली ह्या क्षेत्रात आलेल्या किंवा यायला उत्सुक असलेल्या नवीन मुलींचे आम्ही फोटोसेशन करून पोर्टफोलीओ बनवून देत होतो... ह्या क्षेत्रात येण्यासाठी धडपडणाऱ्या मुलींची काही कमी नव्हती तेव्हा आम्हाला कॉन्स्टंटली काम मिळत होते...

ग्लॅमरच्या क्षेत्राशी संबंधीत अशी ही फोटोग्राफी असल्याने नवोदीत मुलींचे कित्येकदा आम्हाला हॉट, सेक्सी आणि क्वचित प्रसंगी भरपूर अंगप्रदर्शन करणारे फोटो काढावे लागत असे. तसे त्यांचे हॉट फोटो काढताना त्यांना बघून आम्ही कधी कधी उत्तेजीत व्हायचो. हे जर त्या मॉडेलच्या लक्षात आले आणि ती जर तयार झाली तर कित्येकदा त्या नवोदीत मुलींना चोदण्याचा चान्स आम्हाला मिळायचा. तेव्हा ह्या प्रोफेशनमध्ये माझी फोटोग्राफीची आवडही पुर्ण होत होती आणि त्याचबरोबर सुंदर मुलींचा सहवास तर कधी कधी त्यांच्याबरोबर सेक्सची मजा करायला मला मिळत होती.

अर्थात! संगीदिदीचे फोटो काढताना मला सावधगिरी बाळगावी लागणार होती... कारण तिचे फोटो काढताना मी जरा जरी उत्तेजीत झालो आणि तिला ते कळले तर माझी काही खैर नव्हती. तुम्ही म्हणाल आता बहिणीचे फोटो काढताना मी कशाला उत्तेजीत व्हायला पाहिजे? तर संगीतादिदी होतीच तशी... थोडी हॉट आणि सेक्सी!... मला येथे कबूल करावे लागेल की कधी कधी तिला पाहून मला एक अनामिक उत्तेजना जाणवत असे... ही उत्तेजना 'कामूक' होती हे नंतर माझ्या लक्षात आले...

तिला बघून मला कामोत्तेजना जाणवली ह्यात मला इतके काही गैर वाटले नाही. आजच्या इंटनेटच्या जमान्यात नेटवरून मला 'इंसेस्ट' प्रकाराबद्दलची माहिती होती आणि जगात असेही घडते ह्याची कल्पना असल्याने मला कधी त्याचे आश्चर्य वाटले नाही... अर्थात! त्याबद्दल मी कधी फारसा विचार केला नाही पण तसे काही विचार मनात आले तर पटकन झटकूनही टाकले नाही...

ठरल्याप्रमाणे पुढच्या आठवड्यात संगीतादिदीने मला फोन केला आणि आम्ही 'फोटोसेशनची' वेळ ठरवली. त्याप्रमाणे मी माझा कॅमेरा आणि २/३ लाईट्स वगैरे जुजबी गोष्टी बरोबर घेतल्या आणि संगीतादिदीच्या घरी गेलो. मी तिला म्हटले होते की तू वेळेच्या आधी तयार रहा म्हणजे मी आलो की लगेच फोटोसेशन चालू करू... पण मी तिच्या घरी पोहचलो आणि तिने दरवाजा उघडला तर ती गाऊनवरच होती!

"हे काय, दिदी?... तू अजून तयार नाहीस?" मी आत शिरत आश्चर्याने विचारले.

"अरे होते रे लगेच तयार... मी तुझीच वाट पहात होते..." संगीतादिदीने दरवाजा लावत म्हटले.

"अग मी येणार हे तुला माहीत होते ना... त्यात वाट काय बघायची?" मी नवलाईने म्हणत सोफ्याजवळ आलो आणि माझ्या

हातातील लाईट, स्टॅन्ड वगैरे सोफ्यावर ठेवले.

"अरे वाट बघत होते अश्यासाठी की मी थोडी कन्फ्यूज होते... फोटोसेशनला कोठली साडी नेसू म्हणून... तू जरा बेडरूममध्ये चल आणि सांग मला मी कोणती साडी नेसू ते..." दिदीने माझा हात धरून मला खेचत आत नेत म्हटले.

"अग त्यात काय एवढे?... नेसायची कुठलीही छान साडी..." मी तिच्या मागे चालत म्हटले.

"ते ठिक आहे रे... पण तू माझ्यापेक्षा जास्त परफेक्ट सांगू शकशील कोठली साडी फोटोसेशनमध्ये छान दिसेल ते..." मी तिच्या मागे येतोय हे पाहून तिने माझा हात सोडला आणि लगबगीने माझ्या पुढे चालायला लागली...

आम्ही दोघे तिच्या बेडरूममध्ये आलो. तिने आपले वार्डरोब उघडले आणि एक एक करत हॅन्गरच्या साड्या ती बाहेर काढून मला दाखवू लागली... ती काठापदराच्या साड्या दाखवत होती म्हणून मी तिला मिश्किलपणे म्हणालो,

"अग.. तू कोठे लग्नाला का पुजेला चाललीय? ह्या अश्या काकूबाईच्या साड्या का दाखवतेय?"

"बघितलस!... म्हणून मी साडी घालून तयार नाही राहिले... मला वाटलेलच!... की मी घातलेली साडी तुला आवडणार नाही म्हणून..." संगीतादिदीने हसून उत्तर दिले.

"अग जरा शिफॉनच्या साड्या दाखव ना..." मी म्हणालो.

"हंम्म्म... माझ्याकडे शिफॉनच्या साड्या जास्त नाहीत... दोन तीनच आहे..." असे म्हणून संगीतादिदी तिच्या शिफॉनच्या

साड्या दाखवायला लागली...

"अग मग नवीन घ्यायच्या ना... तुला माहीत होते ना तुला फोटो काढायचेत ते..." मी तिच्या शिफॉनच्या साड्या बघत म्हटले...

"अरे मी विसरले!... आता पुढच्या वेळी नवीन साडी घेईन... आता ह्यातलीच एखादी सिलेक्ट कर..." संगीतादिदी तिच्या

साड्या मला दाखवत म्हणाली.

"पुढच्या वेळी म्हणजे?... तुला पुन्हा तुझे फोटोसेशन करायचेय?" मी किंचीत आश्चर्याने विचारले.

"मग... आता एकदा फोटो काढून माझे मन भरणार आहे का?..." तिने हसत म्हटले.

"अग पण..." मी काहितरी बोलायला गेलो तर...

"हुंऽऽऽ... आता लगेच तक्रार नको करूस... 'मला वेळ नाही' म्हणून..." दिदीने किंचीत गाल फुगवत म्हटले, "तुला सवड असेल तसे मी फोटो काढून घेईन तुझ्याकडून..."

तिचा चेहरा पाहून मला हसूं फुटले!

"अग नाही... बरे ठिक आहे!... तू ही राणी कलरची साडी नेस... छान दिसेल फोटोसेशनमध्ये..." मी एक डार्क राणी कलरची साडी निवडत म्हटले.

"हुंम्म्म... म्हणजे फोटोसेशनमध्येच छान दिसेल... माझ्या अंगावर नाही?..." पुन्हा तिने गाल फुगवत किंचीत मिश्किलपणे विचारले...

"हं?... न... नाही... तुझ्या अंगावर पण छानच दिसेल... आणि अंगावर छान दिसेल तेव्हाच फोटो मध्ये छान येईल..." मी तिला हसून डोळा मारत म्हटले.

मी तसे म्हटल्यावर तिची कळी खुलली आणि ती दिलखुलासपणे हसली... कपाटातून साडीचा ब्लाऊज काढत तिने कपाट बंद केले आणि तिने हसत मला विचारले,

"फोटो कोठे काढुया? येथेच की बाहेर हॉलमध्ये??"

"येथे कोठे... येथे खूप पसारा आहे... आपण बाहेर हॉलमध्ये काढुयात..." मी आजुबाजूला पहात म्हटले...

"ठिक आहे!... मग तू बाहेर हॉलमध्ये तयारी करून ठेव... मी दहा मिनीटात तयार होवून येते..." संगीतादिदीने उत्साहाने मला म्हटले.

"लवकर ये हं... जास्त वेळ लावू नकोस..." मी तिला ताकीद देत म्हटले आणि बाहेर आलो...

हॉलमध्ये आल्यावर मी लाईट्स वगैरे स्टॅन्डला लावून तयारी केली. मला माहीत होते की कमीत कमी अर्धा तास घेतल्याशिवाय ती बाहेर येणार नव्हती तेव्हा कॅमेरा वगैरे तयार ठेवून मी आरामात सोफ्यावर बसलो आणि टिव्ही चालू केला. मी 'एफ' टिव्हीचा चॅनल लावून पहात बसलो. ह्या चॅनलवर मध्ये मध्ये एखाद्या मॉडेलचे केलेले फोटोसेशन दाखवायचे जे मी आवडीने बघायचो. ग्लॅमर क्षेत्रातील फेमस फोटोग्राफर कसे फोटोसेशन करतात हे त्यात पहायला मिळायचे आणि त्यातून बऱ्याच टिप्ससुद्धा मिळायच्या. पण त्यावेळेत त्यांनी एकही फोटोसेशन दाखवले नाही.

मग मी 'झूम' चॅनल लावला. त्यावर काही इंडियन डिझाईनरचे समर क्लॉथ कलेक्शन ते दाखवत होते... थोडेसे अंगप्रदर्शन करणारे ड्रेसेस घालून एका मागोमाग एक सेक्सी मॉडेल्स येत होत्या आणि घायाळ करून जात होत्या. सगळ्या मॉडेल्स इंडियन होत्या आणि अंगाने 'भरलेल्या' होत्या. त्यांच्या कॉस्च्यूममधून त्यांच्या मादक अंगाची थोडीफार झलक दिसायची. अर्थात! ते बघायलाही मला मजा वाटत होती. ते पाहून नकळत मी उत्तेजीत व्हायला लागलो आणि माझा लंड थोडा टाईट झाला! मला तो पॅन्टमध्ये थोडा ॲडजस्ट करावा लागला जेणेकरून माझी उत्तेजना दिसू नये म्हणून...

तो प्रोग्राम बघण्यात मी इतका मग्न झालो होतो की संगीतादिदी तयार होवून कधी माझ्या बाजूला येवून उभी राहिली ते मला समजलेच नाही. तिने थोडेसे खाकरून माझे लक्ष वेधून घेतले. मान वळवून मी तिला पाहिले आणि पटकन गडबडत म्हणालो,

"अरे... तू केव्हा आलीस? मला कळलेच नाही..."

"मला येवून चांगली २ मिनीटे झालीय... आणि कळेल कसे? तू खूपच मग्न होवून बघत होतास... संगीतादिदी चावटपणे हसत म्हणाली.

"हं??... न... नाही...," मी ओशाळत उत्तर दिले आणि सावरून बसत म्हणालो, "असाच टाईमपास करत होतो..."

"हो का... पण त्या मॉडेल्सना जास्तच निरखून बघत होतास तू..." तिने पुन्हा चावटपणे म्हटले.

"न.. नाही.. कुठे... ते मी... त्यांना कसे शूट करत होते ते निरखून बघत होतो... ह्यातूनच फोटोग्राफीच्या बऱ्याच टिप्स मिळत असतात..." मी खुलासा केला.

"अरे हो रे... मिळत असतील टिप्स... पण तू त्या मॉडेल्सचे सौंदर्य न्याहाळत होतास असे जरी बोललास तर काय मी तुला ओरडणार थोडीच आहे?..."

"तसे नाही दिदी..." मी पुढे बोलायला गेलो तर...

"ओह कम ऑन, सागर... कशाला मला सांगायला लाजतोस?... त्या मॉडेल्स एकदम सेक्सी दिसतायेत... आता तुझ्यासारखा तरूण त्यांना न्याहाळणार नाही तर कोण बघणार?..." दिदी हसत म्हणाली.

"बरं बाई... मी कबूल करतो... मी त्या मॉडेल्सनाच बघत होतो... खूष?" शेवटी मी हसून कबूल करत म्हणालो, "

चल आता... आपली फोटोग्राफी चालू करू..."

"हो हो... चल ना... मी कोठे उभी राहू?..." दिदीने उत्साहाने हसत विचारले.

मग मी तिला हॉलच्या एका बाजूला असलेल्या मोकळ्या भिंतीजवळ नेले ज्यावर काहिही नव्हते. तेथे तिला उभी करून मी फोटोग्राफीसाठी काही आवश्यक टिप्स तिला दिल्या. साधारणत: पोज कश्या घ्यायच्या आणि चेहऱ्यावर कसे हावभाव ठेवायचे हे थोडेसे तिला करून दाखवले. तिच्या ते लक्षात आल्यावर तिने हसून पोज घ्यायला सुरुवात केली...

मी मागे जावून पटापट लाईट्स ॲडजस्ट करून कॅमेऱ्याने तिचे फोटो काढायला लागलो... दोन चार फोटो काढल्यानंतर मी हसत तिला म्हटले,

"दिदी... तू साडीची जाहीरात करतेय की स्वत:ची?"

"हं?.. म्हणजे?..." दिदीने गोंधळून विचारले.

"नाही... तुझ्या प्रत्येक पोजमध्ये तुझी साडीच जास्त उठून दिसतेय... किंवा साडीचे प्रदर्शन जास्त होतेय..."

"अरे मग कशी पोज घेवू?" तिने संभ्रमाने विचारले.

"हे बघ... तुझी पोज अशी हवी की त्यातून तुझे सौंदर्य दिसावे... साडीचा पदर तू असा अंगभर घेतला तर तुझे खरे सौंदर्य दिसणारच नाही... तेव्हा साडीचा पदर मोकळा ठेव..." मी तिला म्हटले.

"बरं... बघ आता नीट होतेय का..."

असे बोलून संगीतादिदी पुन्हा पोज घेवू लागली... आता तिने साडीचा पदर मोकळा ठेवला तेव्हा पदराआडून तिची बांधेसूद फिगर उठून दिसू लागली... मी भराभर तिचे फोटो काढायला लागलो... आता ती बरोबर पोज घेत होती. मी उत्साहाने तिचे फोटो काढायला लागलो. मध्ये मध्ये मी तिला एखादी वेगळी पोज घ्यायला सांगायचो... 'येस लाईक धिस!' 'नाऊ लाईक दॅट' 'आता अशी पोज घे' 'आता पदर असा धर' असे मधून मधून मी तिला सांगायला लागलो आणि त्याप्रमाणे ती हसत हसत मी सांगेल तसे करत होती...

"एक्सलंट!" असे म्हणत मी पहिले सेशन संपवले आणि तिच्या जवळ जात म्हणालो, "आता आपण क्लोजप फोटो घेवूया..."

तिने हसत होकार दिला आणि ती पोज घेवून उभी राहिली... मग मी तिच्या चेहऱ्याचे क्लोजप तसेच तिच्या पोटाच्या वरचे अर्धे फोटो घेवू लागलो. पदर मी तिला वेगवेगळ्या प्रकारे पकडायला सांगत होतो आणि तिचे फोटो काढत होतो. चेहऱ्याचे क्लोजप घेताना मी तिला चेहऱ्यावर अनेक वेगवेगळ्या मुद्रा आणायला सांगत होतो. कधी स्मित हास्य तर कधी अवखळ हास्य, कधी रागाने तर कधी नुसतेच शुन्यात बघायला सांगत होतो...

साधारण तासभर मी संगीतादिदीचे फोटो काढत होतो... शेवटी तीच कंटाळली आणि म्हणाली,

"अरे बस कर आता... किती फोटो काढशील?... मला बाई कंटाळा आला..."

"अग दिदी... काढलेला प्रत्येक फोटो छानच येतो असे काही नाही... दहा फोटो मध्ये एखादा छान येतो... तेव्हा इतके फोटो काढावेच लागतात... आणि हा डिजीटल कॅमेरा आहे... तेव्हा फोटो स्क्रिनवरच तर बघायचेत. आपल्याला कोठे फिल्म डेव्हलप करायची की प्रिंट करायचेत..." मी हसत म्हणालो.

"ते ठिक आहे रे... पण आता बस झाले..." ती थोडी त्रासिकपणे म्हणाली.

तिचा मूड बघून शेवटी मी 'झाले' म्हणालो आणि फोटोसेशन संपवले... कॅमेरा गळ्यातून काढून मी बाजूला ठेवला. संगीतादिदी सोफ्याजवळ आली आणि 'हुश्श' करत तिने स्वत:ला सोफ्यावर झोकून दिले. सोफ्यावर पडून तिने डोळे मिटून घेतले... ती दमलेली पाहून मला हसू आले आणि तिच्याकडे पहात मी लाईट्स वगैरे काढू लागलो...

ती सोफ्यावर बिनधास्तपणे पडली होती तेव्हा तिच्या छातीवरचा पदर बाजूला झाला होता... माझी नजर तिच्या दिसणाऱ्या सपाट पोटाकडे आणि छातीवर जावू लागली... तिने साडी जेमतेम बेंबीच्या खाली नेसली होती आणि जरी तिची पुर्ण बेंबी दिसत नव्हती तरी बेंबीचा बराचसा भाग दिसत होता. ब्लाऊजमध्ये बंदिस्त तिच्या छातीचे उभार भलतेच गोल वाटत होते... एक हात वर डोक्यामागे घेवून ती पडली होती तेव्हा ती एक 'मादक' पोज तयार झाली होती.

क्षणभर मला वाटले की तिचा तसा एक फोटो काढावा पण मी लगेच तो विचार मनातून झटकून काढला. का कोणास ठाऊक पण तिला तसे पाहून मला एक वेगळीच उत्तेजना जाणवू लागली. नकळत माझा लंड टाईट व्हायला लागला... हे असे आपल्याला का होतेय हे मला कळेना. मघाशी त्या झूम चॅनल वरील सेक्सी मॉडेल्स पाहून तर मला असे काही होत नाही ना? पण त्याला खूप वेळ झाला होता... आणि संगीतादिदीला पाहून मी उत्तेजीत कशाला व्हायला पाहिजे होते??

मी नीट विचार केल्यावर माझ्या लक्षात आले की हा माझ्या 'सवयीचा' परिणाम होता. एखाद्या मॉडेल्सचे फोटोसेशन करत असताना मला तिला 'जवळून' बघायला मिळायचे. त्यांचे फोटो काढताना त्यांच्या मादक फिगरचे तसेच भरीव अवयवांचे मला व्यवस्थित दर्शन व्हायचे. मग त्यांचे मादक अंग पहाताना नकळत मी उत्तेजीत व्हायचो व उत्तेजनेने माझा लंड टाईट व्हायचा. यदाकदाचित एखाद्या मॉडेलच्या लक्षात माझी 'उत्तेजना' आली तर ती मला फळायची.

आणि म्हणूनच मी माझी उत्तेजना सहसा लपवून ठेवत नसे. माझ्या ह्याच सवयीमुळे आता जेव्हा संगीतादिदी सोफ्यावर बिनधास्त पडली होती तेव्हा तिच्या पोटाचा व छातीचा भाग पाहून मी नकळत उत्तेजीत व्हायला लागलो होतो. पण ही येथे पडली होती ती कोणी मॉडेल नाही तर माझी बहिण होती. तेव्हा माझी उत्तेजना तिच्या जर लक्षात आली तर माझे काही खरे नव्हते. तेव्हा लगेच मी स्वत:ला सावरले आणि दुसरीकडे पहात माझे काम करू लागलो.

सगळे लाईट्स काढून मी पॅक केले आणि कॅमेरा वगैरे बॅगेत ठेवून दिला. तोपर्यंत संगीतादिदीने डोळे उघडले आणि ती हसत उठली व सावरून बसली. काही मिनीटाच्या त्या विश्रांतीने तिला फ्रेश वाटले आणि तिने उत्साहाने मला विचारले,

"मग सागर... कधी बघायला मिळतील मला फोटो?"

"दोन तीन दिवस तरी लागतील..." मी उत्तर दिले.

"दोन तीन दिवस? का रे इतका वेळ लागेल? मला वाटले तू उद्याच दाखवशील..." तिने थोडेसे खटटू होत म्हटले.

"उद्या झाले असते... पण उद्या मला एक अर्जंट फोटोसेशन आहे तेव्हा तुझे फोटो करता येणार नाही... मी परवा ट्राय करेन..."

"अरे पण मला प्रिंट करून नकोय... नुसतीच सिडी हवी आहे... तुला काय... फोटो फक्त डाऊनलोड करून एक सिडी बनवून द्यायचीय..." ती म्हणाली.

"अग दिदी... फक्त इतकेच काम नाही... मला तुझ्या चांगल्या फोटोचे सिलेक्शन करावे लागणार... झालेच तर काही फोटो टच.अप करावे लागतील... मग कोठे तुझा पोर्टफोलिओ बनेन... त्याला थोडा वेळ जाईल..." मी तिला समजावून सांगितले.